X
تبلیغات
رایتل

نه گفتنی !

دیروز نشستم و یه دور پشت سر هم و مسلسل وار تمام 60 تا پست وبلاگمو خوندم .. حالا بماند که این مسئله چقدر باعث تغییر فازم شد از عشقولانه به غمگینانه و انتقامانه و حسرتانانه و غم گذشته رو خوردانه   ..

منتها خوبیش این بود که دیدم تو چند تا پست یه سری قولا دادم مبنی بر نوشتنه یه سری چیزای خاص که انجامش ندادم .. البته شاید برای کسی مهم نباشه این قضیه و مطمئنم که هیچ کدومتون یادتون نیست کدوم قولا رو می گم اما خودم الان هوس کردم یکیشونو انجام بدم

چند ماه پیش تو یکی از پستام نوشته بودم که حسابدار کارخونمون برام دو تا شعر گفته که براتون اینجا می نویسم اما ننوشته بودم .. این حسابدار کارخونه ما که اینجا بهش می گم عمو یدی یه ادم ادیب تو مایه های صادق چوبکه که فحش های آنچنانی ورد زبونشه و در سرودن انواع شعرای طنز و فکاهی هم ید طولایی داره .. از قضای روزگار خانومشم عراقیه و 4 تا بچه ترگل ورگلم داره ( ۲ تا دوقلو و ۲ تا یه قلو )... جانبازه ولی اهل دله( مثلا برای رفع قرمزی چشمای من بهم پیشنهاد کرد که شراب انار بخورم و وقتی دید نمی دونم اصلا این چی چی هست بهم دستورالعمل درست کردنشو داد یا اینکه بهم یه معلم برای تار زدن معرفی کرد )خلاصه پکیج مهیجیه در نوع خودش !!! 

 حالا قضیه شعر گفتن عمو یدی برای منم جریاناتی داره .. از اونجایی که من از بدو ورود به شرکت مثل تراکتور کار می کردم و همین باعث شد که پله های ترقی رو تند تند بیام بالا و کم کاری بقیه هم خیلی تو چشم روسا اومد و شروع کردن به بهانه گیری از کار بقیه و این مسائل با چند مورد تعدیل نیروی شرکتم مصادف شده بود .. عمو یدی هر وقت از کارخونه میامد دفتر مرکزی به من می گفت چطوری زیر آب زن ؟  

 باور کنید تو اون دوران اگه ر.ح.ب.رم عوض می شد این اقا می گفت کار توئه .. یه روز که اومده بود دفتر با هم حکم حقوقی کارگرا رو بزنیم یه برگه کلاسور بهم داد که توش اینجوری نوشته بود :  

                                       برای سرکار خانم ..... همکار بزرگوارم   

ای رخ تو چون گلستان گل گلی  

                                                                  پیش اربابان احمق ، سوگلی  

رانده ای از گرد خود اغیار را  

                                                                   تا به کام دل رسی ای فلفلی  

غافل از اینکه یکی کار بزرگ  

                                                                  راست ناید پیش عقل فسقلی  

با رفیقان همره و همراز شو 

                                                                  گر تو هم اهل وفا ، اها دلی  

ورنه در انظار اهل علم و کار  

                                                                 هم معطل ، هم ز کار خود ولی  

هان خبر شو تا نمانی زیر بار  

                                                                  چون تو از حجم گل ره ، غافلی  

من خبر دادم تو را از زیر و بم  

                                                                  مردمی شو گر ادب را سائلی  

 

                                         امضاء : عمو یدی  Happy Dance

 

حالا شما داشته باشید من بعد از خوندن این نامه ی مکتوب چه حالی بهم دست داده بود .. هم عصبانی بودم هم خنده ام گرفته بود .. خلاصه اون روز من و اون مساجعات دلپذیری با هم داشتیم چون منم که خوره کتاب هر حرفی می زد یه کنایه ادبی بهش می پروندم  . 

 گذشت و گذشت تا من با مدیر عامله یکی به اخر موندمون دعوای جانانه ای داشتم ( تو مدتی که من تو این شرکت فعالیت کردم تا حالا ۴-۵ تا مدیر عامل عزل و نصب شده ) خلاصه بعد از دعوای من که اتفاقا بعد از اونم به دلیل تصمیمات هیئت مدیره از ترکیه اون مدیر عاملم عوض شد و این دو تا مسئله خبرش مثل بمب تو کارخونه و معدن پیچیده بود .. یه روز عمو یدی برای یه سری کار قرار بود بازم بیاد دفتر مرکزی .. منم خودم رو اماده کرده بودم که باز بهم نیش و کنایه بزنه 

 اون روز عمو یدی همینجوری که داشت از پله ها میامد بالا یه چیزی رو زیر لب داشت زمزمه می کرد و معلوم بود حسابی شنگوله !!  تا اومد تو دفتر به من گفت زود یه تیکه کاغذ بهم بده و منم ورق تقویم اون روزو ( 16 آبان 1388 ) کندم و با خودکار بهش دادم .. اونم تند تند یه چیزایی روش نوشت و گفت تقدیم به زیر آب زن عظما به مناسبت فتح الفتوحی که داشته :   

ای نسیم صبح در گیسوی تو 

                                                                 صد دل عاشق اسیر موی تو  

آن شنیدم من زدی بر پوز سگ  

                                                                 شقه کرده چشم او ابروی تو  

من : 

عمو یدی : 

البته همونطور که از شعراش میشه حدس زد عمو یدی یه جوراییم تو نخ جمالات نداشته ی من بود .. اما خوب همیشه با من سر جنگ داشت

الان که فکرشو می کنم با وجود اینکه کارم خیلی اعصاب خرد کن بود و انرژی زیادی ازم می گرفت اما دلم برای اون فضا و ادماش تنگ شده ! حالا این تنگ شدنه دله منم به ماجرای اون شرکت متروکه که قول داده بودم در موردش بنویسم ربط داره که تو یه وقت دیگه به اون قولمم عمل می کنم . 

خوب دیگه مواظب خودتون باشین و منو هم فراموش نکنید ! 

[ جمعه 2 بهمن 1388 ] [ 22:27 ] [ Yaprak ]
آمار سایت
تعداد بازدید ها: 84946

بک لینک فا